Rozpoczynające film zbliżenie na nazwisko patrona szkoły – Stanisława Barei sugeruje, że wszystko będzie tu… lekko absurdalne, ale boleśnie prawdziwe. W filmie „Piep*zyć Mickiewicza 2” poważne tematy są przedstawione w humorystycznym zwierciadle, a zniekształcony obraz polskiej szkoły trafnie opowiada o świecie widzianym oczami współczesnych nastolatków.

Znani bohaterowie – Dante, Bolo, Cegła i reszta – wracają po przerwie wakacyjnej do szkoły, by stanąć przed kolejnymi wyzwaniami codzienności: nowym kolegą w klasie, agresją rówieśników, problemami sercowymi… Brzmi znajomo? Film „Piep*zyć Mickiewicza 2” to rodzime kino young adult, film o nastolatkach i dla nastolatków. Sportretowani tu uczniowie nie są pozbawieni wad, ostatecznie jednak zdają egzamin z dojrzałości, okazując sobie zrozumienie i solidarność. I takich zakończeń Państwu życzymy!

O czym porozmawiać z uczniami po seansie „Piep*zyć Mickiewicza 2”?

Akceptacja inności. Film otwiera szkołę na neuronietypową perspektywę, która odbiega od tzw. normy. Przyjaźni wobec Korka (nowego ucznia w szkole) są właśnie rówieśnicy. Pomimo jego problemów z nawiązywaniem kontaktów, ekipa Dantego okazuje mu życzliwość i uznanie. Seans to okazja do rozmów z uczniami o szacunku wobec tych członków grupy, którzy się wyróżniają.

Diagnoza jako początek drogi. Strach przed stygmatyzacją często sprawia, że rodzice odrzucają diagnozę o specjalnych potrzebach edukacyjnych swoich dzieci. Problemy, z którymi spotykają się filmowi pedagodzy (opór rodzica, opór… dyrekcji) to, niestety, nadal aktualne wyzwania komunikacyjne w pracy nauczyciela. Warto edukować wszystkich dorosłych, że diagnoza to proces, który prowadzi do lepszego poznania swoich potrzeb.

Partnerstwo i empatia. Film ukazuje wspierających nauczycieli, którzy z troską i uważnością obserwują swoich podopiecznych, jednocześnie zmagając się z własnymi problemami. Filmowy obraz burzy więc stosunek podległości w relacji nauczyciel-uczeń czy dyrektor-nauczyciel, udowadniając, że warto uczyć się od siebie nawzajem. Przyjmując perspektywę kogoś, kto bardzo się od nas różni – sami wiele zyskujemy.

Dojrzałość emocjonalna. W centrum życia nastoletnich bohaterów są… pierwsze relacje damsko-męskie. I choć nie brakuje tu nieporadnego zabiegania chłopaków o serca dziewczyn, to dążenie do odkrywania cielesności i uczuć jest tu przedstawione z dozą pewnej wrażliwości. Bohaterowie stopniowo stają się gotowi do ujawniania własnych słabości i uczą się szczerości w mówieniu o emocjach. Seans może być punktem wyjścia do dyskusji o pierwszych zbliżeniach oraz okazją do zapewnienia uczniom wsparcia.

W celu zarezerwowania seansów ze specjalną wideoprelekcją edukacyjną zapraszamy do kontaktu z lokalnymi specjalistami ds. kluczowych klientów!